Legendarna italijanska glumica Monika Viti preminula je danas u 90. godini, saopštio je to nekadašnji gradonačelnik Rima i filmski kritičar Valter Veltroni.
Rođena je kao Marija Luiza Čečareli u Rimu 3. novembra 1931. godine. Bila je muza Mikelanđela Antonionija i partnerka Alberta Sordija, piše agencija ANSA.
U javnosti se zadnji put pojavila 2002. godine na premijeri mjuzikla Notr Dam, u Parizu. Bila je dobitnica pet Davida di Donatela, sedam zlatnih globusa i zlatnog lava za životno djelo.
Bolovala je od Alchajmera.
– Suprug Roberto Ruso zamolio me je da saopštim da je Monika Viti preminula. To činim sa velikim bolom, privrženošću i nostalgijom – napisao je Veltroni.
Imala je, govorila je, veoma nesrećno djetinjstvo, porodica ju je omalovažavala, a odnos s majkom je bio veoma komplikovan, piše Kurir. Kao jedina ćerka, osjećala je da se prema njoj ponašaju potpuno drugačije od svoje braće.
– Imala sam vrlo stroge roditelje. Moja dva brata bila su moć i sloboda. Bila sam nemoćna i povučena – govorila je. Iskustva iz djetinjstva obilježiće je za cio život – nikada neće poželjeti da osnuje porodicu i biće oprezna kome poklanja svoje srce.
Na scenu je debitovala sa samo 14 godina i gluma tada postaje njeno bjekstvo od svega što ju je kočilo u odrastanju.
– Kada sam sa četrnaest godina zaključila da mi je dosta života, shvatila sam da mogu da glumim, da nastavim da se pretvaram da sam neko drugi i da makar malo nasmijem ljude na pozornici i ekranu – ispričala je jednom.
Kad je Monika napunila 18 godina, njena porodica- braća i roditelji – emigrirali su u Sjedinjene Američke države bez nje. Ona je ostala u Italiji i u nekom trenutku ubrzo nakon završetka rimske Nacionalne akademije dramske umjetnosti 1953. godine, mijenja svoje ime u umjetničko – Monika Viti.
Počeci glumačke karijere su bili spori. Obilazila je Njemačku sa Italijanskom pozorišnom trupom, a nešto kasnije dobila je i nekoliko uloga u manjim filmovima i serijama koji su se prikazivali sa televiziji.
Tada već poznati režiser, Mikelanđelo Antonioni je 1957. godine pozvao mladu Moniku da sinhronizuje glas u njegovom sljedećem projektu. To je bio film ,,Krik”. Dok je snimala glas u studiju, Monika nije primijetila da Antonioni stoji iza nje i da je posmatra. Poslije nekog vremena samo je izustio: ,,Imate prekrasan vrat. Mogli biste da budete zvijezda.”
Njegovo odrastanje se mnogo ralikovalo od njenog. Imao je divno djetinjstvo, bo je okružen velikom porodicom, a kada je upoznao mladu Moniku njegova karijera je već uveliko išla uzlaznom putanjom, pisao je scenarije i snimao dokumentarne filmove. Već tada je bio veliki je intelektualac, distanciran i veoma pedantan.
Veoma brzo su uplovili i u ljubavnu vezu. Njihova prva poslovna saradnja je trajala pune dvije godine. Snimali su jedan od njegovih najvećih filmova ,,Avantura”. Film je prikazan na Kanskom filmskom festivalu 1960. godine gdje su dobili ovacije. Film je osvojio u narednih nekoliko mjeseci cijelu planetu i tada je proglašen drugim najvećim filmom ikada snimljenim. Na prvom mjestu je bio ,,Građanin Kejn”.
Za svoj nastup Monika Viti osvaja nagradu Zlatni globus za najbolju glumicu 1961. godine.
,,Avantura” je film koji Mikelanđela Antonionija i Moniku Viti stavlja u centar međunarodne pažnje. To je prvo od četiri filma koji su zajedno napravili tokom samo samo nekoliko godina. Ostali su ,,Noć” (1961), ,,Sumrak” (1962) i ,,Crvena pustinja (1964) – svi su danas apsolutni klasici.
Monika se oprobala i kao pisac i režiser ali u tome nije uspjela da se dokaže.
B.R.