Pisac i slikar Đura Jakšić, najveći liričar srpskog romantizma i jedan od najdarovitijih srpskih slikara XIX vijeka, rodio se na današnji dan. 8. avgusta 1832. godine.
Rođen je u Banatu, u svešteničkoj porodici. Otac ga upisuje u trgovačku školu iz koje bježi tri puta i na kraju upisuje nižu gimnaziju u Segedinu. Posle završene osnovne škole u Srpskoj Crnji i niže gimnazije u Segedinu (danas Mađarska), odlazi u Temišvar da uči slikanje. Uoči revolucionarne 1848. godine bio je student umjetničke akademije u Pešti, ali je zbog revolucionarnih događaja morao da je napusti. Vrativši se u rodni kraj produžio je da uči slikarstvo u Bečkereku kod Konstantina Danila čuvenog slikara tog doba, tražeći sopstveni umjetnički izraz i produbljujući svoja znanja, između ostalog i njemačkog jezika.
U revoluciji od 1848—1849. iako šesnaestogodišnjak, učestvuje kao dobrovoljac. Kada se revolucija završila porazom, napisao je:
„Ah, zašta ginusmo i stradasmo – a šta dobismo!”
Ubrzo ga nemaština primorava da prihvati razne poslove. Tih godina često mijenja mjesta boravka, odlazi u Beograd, ali se vrlo brzo upućuje u Beč da nastavi studije slikarstva. U Beču se kreće u umjetničkim krugovima sa Brankom Radičevićem i Đurom Daničićem. Njegovi poetski prvenci ugledali su svetlost dana u Serbskom letopisu 1853. godine. Besparica ga primorava da se vrati kući, ali ubrzo zatim odlazi na Akademiju finih umjetnosti u Minhen.
Krajem 1855. nastanio se u Kikindi i živio od slikarstva. Piše i pjesme i štampa ih u Sedmici pod pseudonimom Teorin. Od 1857. prelazi u Srbiju, gdje ostaje sve do smrti. Radi kao seoski učitelj i kao gimnazijski učitelj crtanja. U to vrijeme boravi i u manastiru Vraćevšnica, gdje crta nekoliko istorijskih portreta, koje poklanja manastiru.
Đura Jakšić je bio svestran umjetnik i rodoljub: pjesnik, pripovjedač, dramski pisac i slikar. Ali i boem. Stvaralački i stradalački život tog obrazovanog i temperamentnog čovjeka često se odvijao u boemskom ambijentu skadarlijskih kafana Tri šešira i Dva jelena. Boemska atmosfera bila je njegovo prirodno okruženje u kome je dobijao stvaralačku inspiraciju, izazivao divljenje i aplauze veselih gostiju i boemskih družbenika, ali i bijes vlasti čijoj se surovosti i lakomosti rugao, originalno i starično.
Stalno je živio u oskudici, i teško je izdržavao svoju brojnu porodicu. Pritisnut porodičnim obavezama i dugovima, sklon boemiji, bolestan, Đura Jakšić se potucao kroz život. Razočaran u ljude i život, nalazio je utjehu u umjetničkom stvaranju, pjesničkom i slikarskom. Bio je nježan, iskren drug i bolećiv otac, ali u mračnim raspoloženjima razdražljiv i jedak. Njegova bolna i plahovita lirika vjeran je izraz njegove intimne ličnosti, tragične i boemske.
Oboleo od tuberkuloze, u dugovima, gonjen je i otpuštan iz državne službe. Smrt ga je zatekla na položaju korektora Državne štamparije u Beogradu 16. novembra 1878. godine. Sahranjen je na Novom groblju u Beogradu.
Izvor: Nacionalna geografija